Bericht van een deelnemer… Albert Menheere

Graag wil ik me eventjes voorstellen……

Ik ben Albert Menheere, een rasechte Zeeuw, en woon samen met mijn vrouw in het mooie , culturele en meestal zonnige Middelburg. U weet het toch…Zeeland heeft de meeste zonuren ? Hopelijk levert dit verhaaltje van mij een bijdrage aan die personen met Parkinson , dat zij gaan bevestigen dat biljarten een duidelijke meerwaarde  geeft.

Allereerst, wil ik graag Ruud van der Horst, de oprichter en geestelijke vader van het toernooi, complimenteren voor zijn grote inzet, maar ook mijn waardering uitspreken dat hij de Stichting , bestuurlijk en gezond heeft achter gelaten.

Parkinson komt plotseling bij je inwonen….en dan ?

In 2013 kreeg ik te horen van mijn neuroloog, dat er een nieuwe huisgenoot permanent in mijn huis is komen wonen….Mister Parkinson. Je wordt dan wakker geschud uit het naïeve idee van mij kan niets overkomen. Ik was niet bestand tegen de gevolgen van een gestoorde aanmaak van dopamine in mijn grijze massa…..chronisch en progressief aldus de neuroloog. Je gaat dan relativeren en probeert ook te anticiperen. De eerste 4  jaar hadden wij best wel een goede relatie met Parkinson, maar daarna begonnen de cognitieve stoornissen waar je mee moet “dealen “. Multitasking is er niet meer bij, traagheid, apathie, kennis, inzicht, concentratie en wisselende stemmingen. Je voelt jezelf veranderen, zowel geestelijk als lichamelijk . Het meest pijnlijke is de “bodylanguage” van mensen die je ontmoet , en het incasseren van het gegeven dat je iets niet meer kan doen of kan betekenen voor je medemens. Mensen van buitenaf zien de buitenkant van jou, niet de binnenkant, ze moeten eens meer empathie tonen.  Piekeren probeer ik te vermijden, want bezig zijn is een goede zaak, maar wel met rustmomenten !  Biljarten is voor mij een belangrijk “werkwoord” geworden , zeker nu ik het nog kan. Echter , er zijn jammer genoeg ook lotgenoten die het biljarten vaarwel moeten zeggen, en hoe vullen die hun ontspanning en sociale contacten dan in ?

De biljartsport voor Parkinson……dat raakt je !

Ik weet nog goed, het was  in 2016 ,toen ik met mijn biljartmaatje Rob aan het toernooi deelnam. Wat ik daar zag…..enkel gemotiveerde lotgenoten, die in een gezellige , collegiale sfeer aan het biljarten waren. Sommigen werden zelfs staande gehouden door hun echtgenote. Dat zijn de “echte mensen  zei ik tegen Rob . Maar tegelijkertijd besefte ik ook  dat dit ook mogelijk mijn voorland zal zijn. Ik heb die dag met veel lotgenoten gesproken, ook met de echtgenotes. Een bijzondere ervaring, als je ziet hoe Mister Parkinson wordt overtroefd door de passie van de deelnemers. Vanaf dat moment heb ik diep respect gekregen voor deze doelgroep. Wij, lotgenoten, met al onze beperkingen kunnen gelukkig een beroep doen op diverse instanties, zoals Dagbehandeling Parkinson waar een multidisciplinair team je kan begeleiden . Je eigen echtgenoot die je mantelzorg geeft, Parkinson Café , lotgenoten contact, Parkinson verpleegkundige. Van groot belang is ook het signaleren van eigen beperkingen , maar ook het tonen van initiatieven die het algemeen belang dienen. Ook dit jaar zijn er weer ontzettend veel geraniums verkocht……..een verloren kans !

Was het maar zo, dat het lichtje gaat branden bij de diverse biljartverenigingen om mensen met een lichamelijke of geestelijke beperking de kans te geven om het biljartspel te beoefenen ( wat zij ooit vroeger deden) in verenigingsverband. Verpleeg en Verzorgingshuizen etc. hebben veelal een biljart staan, geef omwonenden ook de kans om samen met de bewoners/ patiënten het biljarten te beoefenen en evt. te begeleiden. Maak eens een praatje met de directie. Moet je wel veel moeite voor doen, maar het werkt. De aanhouder wint !

Met groeten, Albert Menheere.

Bericht van een vrijwilliger… Gerda Martens

Hallo. Ik ben Gerda Martens.

Vanaf het allereerste begin aanwezig bij het Parkinson Biljart toernooi.

In 2013 heb ik samen met mijn man, Jack Gardeniers (Parkinson patiënt, deelnemer vanaf het begin en overleden in 2018) in Excel een spreadsheet gemaakt om de standen van de gespeelde wedstrijden bij te houden. Uiteindelijk wil je toch graag weten of je de beste bent geweest deze dag.

Ik zelf heb geen kaas gegeten van biljarten maar ken de spelregels en ben op de hoogte van de puntentelling. In eerste instantie met Ruud, de oprichter, en daarna ook met Cees is een fijn contact ontstaan. Het jaarlijkse toernooi is een gezellig samenzijn van mensen die biljarten als hobby hebben, met als handicap de ziekte van Parkinson. Dit is toch een gezamenlijke factor die extra bindt.

Sinds 2018 gaat mijn zus Jenny mee om foto’s te maken, haar hobby.

Het biljarttoernooi voor mensen met de ziekte van Parkinson geeft maar weer eens aan dat niets onmogelijk is! Meedoen is belangrijker dan winnen.

Door de inzet van de organisatoren krijgt dit toernooi steeds meer bekendheid en worden steeds meer biljarters bereikt.

DOE OOK MEE!

Gerda Martens, Helmond.

Bericht van een sponsor… Zorgcentrum Nieuwegein

Wanneer u de ziekte van Parkinson of een vorm van Parkinsonisme heeft, kunt u hiervan beperkingen ondervinden in het dagelijks leven. Het betekent echter niet dat u moet opgeven wat u graag doet.
Bij ZorgSpectrum vinden we het belangrijk dat u uw leven zoveel mogelijk kunt voortzetten zoals u dat fijn vindt. We kunnen u hierbij ondersteunen, onder meer op de Parkinson Dagbehandeling en bij de Parkinson fitnessgroep.
We hebben oog voor wat u wil en kan.
Het Parkinson Biljarttoernooi is een mooi voorbeeld. Hoe fijn is het dat u als biljartliefhebber uw geliefde sport kunt blijven uitoefenen, ondanks de beperkingen die de ziekte met zich meebrengt. ZorgSpectrum draagt de biljartvereniging dan ook een warm hart toe en wenst de vereniging veel succes bij de organisatie van het toernooi.

www.zorgspectrum.nl

Met vriendelijke groet,


Lisette Oudhof

Bericht van een sponsor… Villa Hooghe Heide

De wereld is haastig en daardoor belemmerend voor mensen met een handicap door Parkinson.
De contacten en de uitdaging rond het biljart is belangrijk bij deze strategische sport.
Individueel scoren en groepsdynamiek maken de momenten waarbij je ervaart dat je gewoon meedoet.
Het is goed te ervaren dat er een vereniging is die een toernooi organiseert waarbij rekening gehouden wordt met de aspecten die behoren bij een sport en een handicap.
Het is heerlijk om  uitdaging in jou favoriete sport te ervaren.
Een biljart café is ook nog eens uitermate de omgeving voor saamhorigheid.
Villa Hooghe Heide weet hoe belangrijk het is om in een omgeving te verblijven waar je je thuis voelt en waar je mensen ontmoet om fijne momenten te ervaren.
Veel succes en spelplezier wensen wij de spelers en organisatoren toe.
www.villahoogheheide.nl

Bericht van een vrijwilliger…An Koch

 Even voorstellen, ik ben Ann Koch en ik biljart sinds 1992. Mijn man Nop Koch was een fervent biljarter en door hem ben ik ook aan het spel blijven hangen.
Heel belangrijk voor mij zijn de contacten die je bij dit spel in een vereniging opdoet.
Toen Ruud v d Horst in 2012 het toernooi opzette, vroeg hij de leden van de vereniging of zij bereid waren om het tellen en schrijven van wedstrijden te doen. Direct kreeg hij hiervoor ruim voldoende mensen op de been. Vanaf het begin heb ik hieraan meegeholpen. De ziekte van Parkinson leerden wij door Ruud kennen, doch nu waren er zomaar twintig biljarters bezig met dezelfde ziekte.
En bij geen van die twintig uitte zich dat op dezelfde wijze.
Ondanks deze handicap ( alsof je moyenne al niet voldoende handicap is) heb ik zelden zo een fanatiek clubje biljarters gezien. 
Hun partij was nog niet afgelopen of ze vroegen “ op welke tafel nu? “.
Velen bleven met de keu in de hand bij de biljarttafel staan kijken terwijl de volgenden bezig waren. Ieder jaar weer geniet ik ervan om naar deze mensen te kijken. Inmiddels ken ik menigeen en zij kennen ons. Gelijk bij binnenkomst komen zij even gedag zeggen bij de vrijwilligers. Anderzijds zie ik ook ieder jaar weer afvallers die door de ziekte ingehaald worden. Ook voor 14 oktober heb ik me weer opgegeven.
Inmiddels ben ik nu 83 jaar, maar ik hoop dit nog vele jaren mee te beleven, het liefst actief als telster of schrijfster.

Ann Koch Nieuwegein

Bericht van een deelnemer…Ruud van der Horst

Even voorstellen,
Mijn naam is Ruud van der Horst en 9 jaar geleden de oprichter van Stichting Parkinson Events.
Ik stond te kijken bij het tennistoernooi voor Parkinsonpatiënten en dacht:
wat met 1 bal kan, moet ook met 3 ballen kunnen. Gesterkt door de inzet van leden van de Biljartvereniging de Vaartsche Rijn werd het 1e toernooi gespeeld in Café Rijnzicht in Nieuwegein.
Deelnemers kwamen werkelijk uit alle windstreken van Nederland.
Het aantal deelnemers was bij het 2e toernooi dusdanig hoog dat we moesten uitwijken naar een andere locatie. Het werd de Stadshof in Vianen. Inmiddels wordt het toernooi georganiseerd bij Recreatiecentrum Nieuwegein (RCN,) de thuishaven van BV Nieuwegein).
Ook organisatorisch werd de druk steeds hoger.
Er werd een bestuur gevormd zodat ik mij met andere zaken kon bezighouden.
Wat er allemaal er niet bij komt kijken, ik noem bijvoorbeeld, sponsoren zoeken, overnachtingen regelen voor deelnemers die ver weg wonen, locatie regelen, afspraken maken met de lokaalhouder.
Daarnaast natuurlijk de drukkosten van de programmaboekjes, enfin te veel om te noemen.
Gelukkig zijn al die toernooien fantastisch verlopen en de deelnemers ieder jaar content
met de organisatie van het toernooi. En altijd weer die vraag: Volgend jaar weer?
Jullie zullen het best wel gemerkt hebben dat ik slechts alleen de opening deed en daarna het woord gaf aan Cees van Schaik. De reden is heel simpel.
Je kunt niet en spelen en gasten verwelkomen en sponsoren ontvangen en iedereen wil zijn aandacht  van jou.
Nee, inderdaad, dat gaat niet. Cees is dus de wedstrijdleider en leid alles in goede banen.
Ook mijn gezondheid wordt beïnvloed door Parkinson en heb vorig jaar, met pijn in mijn hart, het voorzitterschap overgedragen aan Cees. Zo wordt de voortgang van het toernooi gewaarborgd.
Mijn dank gaat uit naar de vele vrijwilligers en uiteraard de vele sponsoren die het uiteindelijk mogelijk maken om zo’n groots opgezet toernooi te organiseren.

Ruud van der Horst